Nos i jama nosowa
Nos i jama nosowa stanowią główny zewnętrzny otwór układu oddechowego i stanowią pierwszą część dróg oddechowych organizmu---, przez którą przepływa powietrze. Nos to struktura twarzy zbudowana z chrząstki, kości, mięśni i skóry, która podtrzymuje i chroni przednią część jamy nosowej. Jama nosowa to pusta przestrzeń w nosie i czaszce, wyłożona włosami i błoną śluzową. Funkcją jamy nosowej jest ogrzewanie, nawilżanie i filtrowanie powietrza dostającego się do organizmu, zanim dotrze ono do płuc. Włosy i śluz wyściełający jamę nosową pomagają wychwytywać kurz, pleśń, pyłki i inne zanieczyszczenia środowiska, zanim dotrą one do wewnętrznych części ciała. Powietrze wychodzące z organizmu przez nos oddaje wilgoć i ciepło do jamy nosowej, zanim zostanie wydychane do otoczenia.
Usta
Usta, zwane również jamą ustną, są wtórnym zewnętrznym otworem dróg oddechowych. Większość normalnego oddychania odbywa się przez jamę nosową, ale w razie potrzeby jamę ustną można wykorzystać do uzupełnienia lub zastąpienia funkcji jamy nosowej. Ponieważ droga powietrza dostającego się do organizmu przez usta jest krótsza niż droga powietrza dostającego się przez nos, usta nie ogrzewają i nie nawilżają powietrza wpadającego do płuc, a nos spełnia tę funkcję. W jamie ustnej brakuje również włosów i lepkiego śluzu, który filtruje powietrze przechodzące przez jamę nosową. Zaletą oddychania przez usta jest to, że krótsza odległość i większa średnica umożliwiają szybsze przedostanie się większej ilości powietrza do organizmu.
Gardło
Gardło, zwane także gardłem, to mięśniowy lejek rozciągający się od tylnego końca jamy nosowej do górnego końca przełyku i krtani. Gardło dzieli się na 3 części: nosogardło, część ustno-gardłową i krtaniowo-gardłową. Nosogardło to górna część gardła, znajdująca się w tylnej części jamy nosowej. Wdychane powietrze z jamy nosowej przechodzi do nosogardzieli i opada przez część ustną gardła, zlokalizowaną w tylnej części jamy ustnej. Powietrze wdychane przez jamę ustną dostaje się do gardła przez część ustną gardła. Wdychane powietrze opada następnie do krtani i gardła, skąd przez nagłośnię kierowane jest do ujścia krtani. Nagłośnia to płat elastycznej chrząstki, który pełni funkcję przełącznika między tchawicą a przełykiem. Ponieważ gardło służy również do połykania pokarmu, nagłośnia zapewnia przedostawanie się powietrza do tchawicy, zakrywając otwór prowadzący do przełyku. Podczas połykania nagłośnia przesuwa się, zakrywając tchawicę, aby zapewnić przedostanie się pokarmu do przełyku i zapobiec zadławieniu.
Krtań
Krtań, zwana także krtanią, to krótki odcinek dróg oddechowych łączący krtań i gardło z tchawicą. Krtań znajduje się w przedniej części szyi, tuż poniżej kości gnykowej i powyżej tchawicy. Kilka struktur chrzęstnych tworzy krtań i nadaje jej strukturę. Nagłośnia jest jedną z części chrząstki krtani i służy jako osłona krtani podczas połykania. Pod nagłośnią znajduje się chrząstka tarczowata, często nazywana jabłkiem Adama, ponieważ jest najczęściej powiększona i widoczna u dorosłych mężczyzn. Tarczyca utrzymuje otwarty przedni koniec krtani i chroni fałdy głosowe. Poniżej chrząstki tarczowatej znajduje się chrząstka pierścieniowata w kształcie pierścienia, która utrzymuje krtań otwartą i podtrzymuje jej tylny koniec. Oprócz chrząstki krtań zawiera specjalne struktury zwane fałdami głosowymi, które umożliwiają organizmowi wytwarzanie dźwięków mowy i śpiewu. Fałdy głosowe to fałdy błony śluzowej, które wibrują, wytwarzając dźwięki wokalne. Napięcie i prędkość wibracji fałdów głosowych można zmieniać, aby zmienić wytwarzaną przez nie wysokość.
Tchawica
Tchawica, czyli tchawica, to rurka o długości 5- cala, wykonana z pierścieni chrząstki szklistej w kształcie litery C, wyłożonych pseudowarstwowym nabłonkiem kolumnowym. Tchawica łączy krtań z oskrzelami i umożliwia przepływ powietrza przez szyję i klatkę piersiową. Pierścienie chrząstki tworzące tchawicę umożliwiają jej stały dostęp powietrza. Otwarty koniec pierścieni chrząstki jest skierowany do tyłu, w stronę przełyku, umożliwiając przełykowi rozszerzenie się do przestrzeni zajmowanej przez tchawicę, aby pomieścić masy pokarmu przemieszczające się przez przełyk.
Oskrzela i oskrzeliki
Na dolnym końcu tchawicy drogi oddechowe dzielą się na lewą i prawą gałąź, zwane oskrzelami pierwotnymi. Lewe i prawe oskrzela docierają do każdego płuca, a następnie rozgałęziają się na mniejsze oskrzela wtórne. Oskrzela wtórne przenoszą powietrze do płatów płuc---2 w lewym płucu i 3 w prawym płucu. Oskrzela wtórne z kolei dzielą się na wiele mniejszych oskrzeli trzeciorzędowych w każdym płacie.
Płuca
Płuca to para dużych, gąbczastych narządów znajdujących się w klatce piersiowej, po stronie serca i powyżej przepony. Każde płuco jest otoczone błoną opłucnową, która zapewnia płucu przestrzeń do rozszerzania się, a także przestrzeń podciśnieniową w stosunku do zewnętrznej części ciała. Podciśnienie pozwala płucom na bierne napełnianie się powietrzem podczas ich relaksacji. Lewe i prawe płuco różnią się nieco wielkością i kształtem, ponieważ serce jest skierowane w lewą stronę ciała. Dlatego lewe płuco jest nieco mniejsze niż prawe i składa się z 2 płatów, podczas gdy prawe płuco ma 3 płaty.
Mięśnie oddechowe
Płuca otaczają zespoły mięśni, które umożliwiają wdychanie lub wydychanie powietrza z płuc. Głównym mięśniem oddechowym w organizmie człowieka jest przepona – cienka warstwa mięśni szkieletowych tworząca dno klatki piersiowej. Kiedy przepona kurczy się, przesuwa się kilka cali w dół do jamy brzusznej, rozszerzając przestrzeń w jamie klatki piersiowej i wciągając powietrze do płuc. Rozluźnienie przepony umożliwia powrót powietrza do płuc podczas wydechu.
Język
